Te lange stokken zijn de meest voorkomende materiaalfout die ik tijdens cursussen zie. En dat heeft direct invloed op de techniek.
Wie te lange stokken heeft, zet ze te ver naar voren neer en duwt zich daarmee omhoog in plaats van naar voren. De schouders blijven opgetrokken, de buikspieren worden niet gebruikt en na een uur doet de nek pijn.
Te korte stokken komen minder vaak voor, maar zijn net zo ongunstig. Je kunt je niet volledig strekken, de stuwkracht neemt te vroeg af en de beweging ziet er schokkerig uit.
Het goede nieuws: de juiste lengte kun je met twee eenvoudige formules bepalen, en de rest is een kwestie van bijstellen.
De formules voor klassiek en skating
Voor de klassieke stijl vermenigvuldig je je lichaamslengte met 0,83. Bij een lengte van 175 centimeter komt dat neer op ongeveer 145 centimeter.
Voor skaten vermenigvuldig je je lichaamslengte met 0,89. Bij 175 centimeter is dat ongeveer 155 centimeter.
De afmetingen worden vervolgens afgerond op de beschikbare standaardlengtes, die meestal in stappen van vijf centimeter worden aangeboden.
Als controle in staande houding: de klassieke skistok reikt ongeveer tot aan je oksel, de skatingstok ongeveer tot aan je kin of onderlip. Deze visuele controle is verbazingwekkend betrouwbaar.
Wanneer je van de formule moet afwijken
Beginners kunnen beter vijf centimeter kortere stokken gebruiken. Korte stokken vergeven het als de handgreep te ver naar voren wordt geplaatst en zorgen automatisch voor een betere houding boven de ski.
Wie veel in het terrein en op golvende loipes skiet, kiest ook eerder voor de kortere variant. Die biedt meer controle bij een wisselend ritme.
Wedstrijdgerichte hardlopers met een zeer goede rompkracht lopen soms vijf centimeter verder dan de standaardafstand. Dat zorgt voor extra afstand, maar vereist een zuivere techniek en een sterke buik.
Bij kinderen houd ik me strikt aan de korte variant. Controle gaat boven efficiëntie, en ze groeien er toch snel uit.
Materiaal: koolstof, aluminium en alles daartussenin
Aluminium is goedkoop en stevig, maar zwaar en zacht. De stok buigt licht door bij het neerzetten, waardoor een deel van je kracht verloren gaat. Voor een paar dagen per jaar is dat prima.
Het carbongehalte maakt de stok lichter en stijver. Hoe hoger het gehalte, hoe directer de krachtoverbrenging. Vanaf ongeveer zestig procent carbon merk je het verschil duidelijk.
Volledig carbon is de standaard voor topsporters. Het materiaal is echter ook breukgevoeliger. Wie vaak in een groep of met kinderen op pad is, doet er vaak beter aan om voor een staaf van gemengd materiaal te kiezen. Je vindt een selectie hiervan bij onze langlaufstokken.
Lus en handvat: ondergewaardeerde details
De lus brengt de kracht over, niet de hand. Bij de dubbele stoot open je je hand aan het einde van de stoot, en de kracht wordt volledig via de lus overgebracht.
Daarom moet hij stevig zitten en de handpalm goed omsluiten. Een losse lus kost je merkbaar voortstuwing en zorgt ervoor dat je de greep verkrampt vasthoudt.
Kliksystemen waarbij je de lus met één handbeweging kunt losmaken, zijn erg handig. Vooral als je onderweg iets wilt drinken of je jas open wilt doen.
Bord en servet die bij de ondergrond passen
Kleine schijven voor harde, geprepareerde loipes. Grote schijven voor zachte sneeuw en tochten buiten de loipe. Bij de meeste modellen kun je ze verwisselen.
De punt moet lichtjes naar achteren gebogen zijn. Dat maakt het makkelijker om aan het einde van de duw uit de sneeuw los te komen.
Voor de zomertraining op skirollers heb je absoluut asfaltplaten met een hardmetalen punt nodig. Sneeuwplaten glijden weg op asfalt en zijn snel versleten. Reken daarbij ongeveer twee tot vijf centimeter bij de winterlengte op, omdat de roller je omhoog tilt. Meer hierover in onze skiroller-cursussen.
Zo controleer je de lengte in de praktijk
Ga op de loipe staan en maak vijf dubbele stokslagen. Als je de stokken duidelijk vóór de ski’s moet neerzetten en je bovenlichaam daarbij rechtop blijft, zijn ze te lang.
Het klopt als je ze ongeveer ter hoogte van de binding of iets daarvoor neerzet, waarbij het bovenlichaam naar voren buigt en de stuwkracht tot achter de heupen doorloopt.
Bij het skaten geldt: de stokken worden schuin in de sneeuw gestoken, niet loodrecht. Als je ze loodrecht moet zetten om druk op te bouwen, zijn ze te lang.
Conclusie
Lichaamslengte vermenigvuldigd met 0,83 voor klassiek, met 0,89 voor skating. Beginners en kinderen liever vijf centimeter korter.
Wat het materiaal betreft, is het koolstofgehalte bepalend voor het gewicht en de stijfheid. De lus is belangrijker dan de meesten denken.
Als je het niet zeker weet: we meten het in de winkel binnen twee minuten op. Of we bekijken het direct tijdens een cursus, dan zie ik meteen hoe je ermee loopt. Uit liefde voor het langlaufen, je HaSi.
